14 Δεκ 2009

Άσε ρε Φουκουγιάμα...



Μιράντα Παπαδοπούλου


ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ



Να αφήνεις ένα τέλος ανοιχτό.

Να εγκαταλείπεις την επούλωση

Στη φυσική της ιστορία.

Και ας πυορροεί η ελπίδα.

Όχι, καθόλου δεν το βρίσκω υπαναχώρηση

Αμέλεια ή δειλία.

Να το δεχτώ, πως ίσως συνιστά απερισκεψία

ή παραβατικότητα, για τους νομοταγείς νεκρούς

που περιμένουν τη σειρά τους.

Εγώ διαγιγνώσκω πράξη ευσυνειδησίας

καθ’ όλα συνεπή με τη ζωή,

με το μοναδικό εν δικαίω εργοδότη.

Μια αυθάδη δήλωση πως τέλος τέλος δεν υπάρχει.

Το μάθαμε, το καταλάβαμε

Πως όλοι μία μέρα θα πεθάνουμε.


Όλοι και ο καθείς ξεχωριστά.


Θα μας αποσυνθέσουν μικροοργανισμοί.

Αυτοί οι πανταχού παρόντες και παντός καιρού

Όλοι και ο καθείς ξεχωριστά.

Όμως, εγώ κι εσύ

Εμείς και οι φίλοι μας

Εμείς και οι σύντροφοί μας

Εμείς και τα παιδιά μας

Αυτός ο μεταξύ μας άυλος χώρος

Όπου υλοποιήθηκε θνητά στα μέτρα μας η αγάπη

Δεν υπακούμε σε καμιά

Οργανική κι ανόργανη ισορροπία.

Και ζώντας και πεθαίνοντας

Θα είμαστε, είτε το θέλουν είτε όχι

Το ες αεί ανοιχτό τέλος της ιστορίας.



---------------------------------------------



Δυσκολεύομαι να μιλήσω και να γράψω αυτές τις μέρες.

Προφανώς και δεν υπάρχει κανένα τέλος.

Άπειρος παραλογισμός, ναι.

Τέλος, όχι.


Αθροίζοντας εικοσάευρα, τα νεύρα μου γίνονται σμπαράλια.

Μισό λεπτό, να τελειώσουμε με τις εγγυήσεις της μεγαλύτερης δικαστικής απάτης των τελευταίων 150 ετών, και τα λέμε...


Στο μεταξύ, παρακαλείσθε δια τον οβολόν σας...

Οι σύντροφοι του Ρεσάλτο μας χρειάζονται.



11 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

το φουκουγιαμα ακουγεται λιγο σαν βρισια...ασε μας ρε φουκουγιαμα

Ανώνυμος είπε...

Μια νύχτα του Δεκέμβρη αξημέρωτη,σαν από λήθαργο και ξύπνησα μες την καρδια της Ιστορίας..
όσο βγαίνουμε από το λήθαργο δεν έχει τελος..
..και όπως λένε και οι σύντροφοι/ισσες στο ρεσάλτο, "αρκεί να δαμάσει ο καθένας το εύκολο μεσα του"
Μην αρθροίζεις άλλο εικοσάευρα!
Άρθροισε κουράγια, βλέμματα, φωνές..ξέρεις εσύ!

imwrong είπε...

με τους μικροοργανισμούς και τα σκουλήκια, νόμιζα ότι το ποίημα της Μιράντας ήταν στη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου...

ξεναγός νεκρόπολης είπε...

δεν ξέρω αν σε πιάνω αιμόφιλε

αλλά στο πνεύμα που αντιλαμβάνομαι, μου έρχεται να γράψω έναν δικό μου μικρό "οδηγό" απ' την "σωρό".

"ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ
Λοιπόν σ' άκουσα να φλιαρείς και να κρύβεσαι πίσω απ'το δάχτυλό σου.
Στην αρχή μου φάνηκε αστείο.
Μετά είπα.
"ο καιρός να μας φυλάει απ' τα επαναστατικά δικαστήρια της καθαρότητας"
και ύστερα δεν έβρισκα λέξη της προκοπής που να κάνει ρίμα με την ξεφτίλα."

αυτά.μπορεί να είμαι εκτός θέματος αλλά...

Ανώνυμος είπε...

χααχααχαχαχα!
ασε μας ρε τζίζας κράηστ !!!!
ΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧαααααααααα

αυτ@ν

αρκτούριος είπε...

Ωραία η μιράντα και μας έφτιαξε και τη μέρα. Δεν μασάμε -εννοείται- θα έρθουν καλύτερες ημέρες. 'Οπως λένε και οι Στερεο Νοβα : "Δύναμη - ΒΔΠ"

Ανώνυμος είπε...

"και είχε φίλο καρδιακό το καπετάν-αιμόφιλο..."

Ανώνυμος είπε...

Τι μας λες ρε αιμοφιλε;Το σημαντικο ειναι οτι το εμπορικο κεντρο ειναι τιγκα στους καταναλωτες και τα εμπορευματα (ασχετα αν δεν ξεχωριζεις ποιος ειναι τι)...
Το ευτυχημα ειναι οτι τα ATM εχουν κατι ουρες λες και μοιραζουν τζαμπα φασολαδα την Καθαρα Δευτερα...
Επιτελους να κινηθει το χρημα που ειχαμε φυλαγμενο απο περσι!
Μονο ενα ερωτημα πλαναται ενοχικα πανω απο την πολη:
Περσι στους δρομους..Φετος που;

apropopopo είπε...

αχ αισθανόμαστε που αισθανόμαστε σαν μέρος του καστινγκ στη φιέστα Γκολντι, μας αφήνεις κι ορφανούς τόσες μέρες μετά την μετέωρη ελπίδα του "άσε ρε Φουκουγιάμα" (... ες αει ανοιχτό το τέλος της ιστορίας)

Ανώνυμος είπε...

Αιμόφιλε μήπως γνωρίζεις αν οι Ms Ratter σκοπεύουν να κυκλοφορήσουν κάποιο cd στο άμεσο μέλλον??

Ανώνυμος είπε...

Αναρωτιεμαι ωρες ωρες αν το προβλιμα που εχω με την παρτυ μου είναι πολιτικο η προσωπικο

Αυτος ο λογος που είναι η αιτια που συνεχιζεις
Εστω και αν αυτό σημαινει ότι περιοριζεσαι στο απλα να υπάρχεις
Δινει νοημα στην εξελιξη σου
Ώστε κάθε καινουρια μαχη εναντια στο είναι σου
«ειπε το θανατο αρχη,
Τον ερωτα ειπε φοβο
Την πολη ελεγε σιωπη
Στη θαλασσα ειδε δρομο»
Συγνωμη που παντα στεκομαι λιγη και μικρη
Μπροστα σε ότι σημαντικοτερο ειχα
Είναι αληθεια ποτε δεν προσεχα τα σημαντικα
Όλα τα συμπαιρασματα μου ριχα
Για το θαι αθηναι μονο και καλα
Ολο νομιζω πως αλλαζω
Και οσο αλλαζω διαπιστωνω ότι σου μοιαζω
Εισαι η αρχη της φαντασιας μου
Η εναρξη της αυτοπροστασιας μου
Η δομικη βαση της βιοθεωριας μου
μπιρ
Μαιλ αλλαξε: mpirmpir@yahoo.com